PROGRAMY EDUKACYJNE

Realizowane od 2009 roku w Okręgu Warszawskim ZPAF, obok całorocznej
i systematycznej działalności Studium Fotografii, są inicjatywą służącą
upowszechnianiu fotografii poprzez kursy wprowadzające dla początkujących
oraz tematyczne dla bardziej zaawansowanych, krótsze warsztaty, szkolenia,
spotkania, plenery i inne działania integrujące środowisko pasjonatów fotografii.
Sukcesywnie będziemy rozszerzali naszą ofertę o kolejne propozycje ...

Zawiesiliśmy niestety wszystkie nasze działania …

DOTYCZY WSZYSTKICH DZIAŁAŃ PROGRAMÓW EDUKACYJNYCH ZPAF

Nasze aktualna sytuacja i ograniczone możliwości spowodowały podjęcie decyzji
o czasowym zawieszeniu realizacji dotychczasowych kursów, warsztatów i innych działań.
Przykro nam z tego powodu i mamy nadzieję, że sytuacja kiedyś się zmieni…

Wspomnienie o Staszku Fitaku

Zmarl-SFitak
Znaliśmy go jako wybitną osobowość - jako człowieka ogromnej inteligencji i wiedzy,
pracowitego i rzetelnego członka kolejnych zarządów, koordynatora Studium Fotografii
i znakomitego wykładowcę – zarażającego kolejne pokolenia fotografów pasją fotografowania.
Był niezwykle ceniony i bardzo lubiany zarówno przez członków ZPAF, jak i słuchaczy
i absolwentów Studium - także za ciepło, wielką dobroć i niespotykaną chęć pomocy
we wszelkich potrzebach - technicznych, artystycznych, czy życiowych.
Jego choroba i śmierć wywołała bolesne poruszenie całego środowiska,
niedowierzanie i wielkie poczucie straty. Będzie go nam bardzo brakowało.

Stanisław Fitak urodził się 22 marca 1948 w Warszawie. Ukończył Wydział Chemii na Uniwersytecie
Warszawskim (1973). Od 1968 Członek Warszawskiego Towarzystwa Fotograficznego, w latach 1973-1975
jego wiceprezes ds. artystycznych. Członek Grupy Fotografii Artystycznej WTF (1970-1975).
Członkiem ZPAF został 21 kwietnia 1974 r. - leg. nr 415. Od 1976 do ostatniej chwili pracował we władzach
Związku. W 1989 roku otrzymał uprawnienia rzeczoznawcy Ministra Kultury i Sztuki w zakresie oceny
dzieł sztuki fotograficznej. W latach 1973-1989 był zatrudniony w Ośrodku Doskonalenia Kadr Ministerstwa
Przemysłu Chemicznego jako wykładowca, organizator szkoleń i główny specjalista (efektem tej pracy
było ponad 200 programów autorskich, opracowania metodyczne i materiały do zdjęć z zakresu chemii).
W latach 1986-1998 współpracował z Ministerstwem Spraw Zagranicznych, przygotował kilkadziesiąt
wystaw i serwisów (artystycznych oraz użytkowych). W latach 1996-1997 uczestniczył w przygotowaniu
ośmiu filmów telewizyjnych „Testament wieków" w reżyserii Stanisława Szwarc-Bronikowskiego
produkowanych przez telewizję edukacyjną TVP (w ramach projektu wykonał ponad 600 fotografii).
W latach 1996-1998 współpracował z Państwowym Muzeum Archeologicznym w Warszawie
w przygotowaniu cyklu wystaw i wydawnictw. Współpracował z czasopismami „Spotkania z zabytkami”,
„Wiedza i życie” oraz „Polish Culture”. Od 1981 zajmował się dydaktyką w zakresie fotografii.
Był wykładowcą i członkiem Rad Programowych: Studium Fotografii Artystycznej i Technicznej w Białej
Podlaskiej, Wyższego Studium Fotografii ZPAF (3-letniego), Pomaturalnego Studium Fotografii
Akademii Reklamy i Fotografii, Wyższego Studium Fotografii i Technik Obrazowania oraz w Studium
Form Fotograficznych. Współtwórca aktualnej formuły i koordynator Studium Fotografii ZPAF,
gdzie był wykładowcą. Kurator wielu wystaw i juror konkursów. Miłośnik Wenecji - członek Klubu Wenecjan.
Wystawy indywidualne (wybór): autor 10 wystaw indywidualnych, m. in.: „Cykle" - Warszawa 1973;
„Ślady i symbole" - Brno 1974; „Cykle II" - Lublin 1978; „Powązki" - Warszawa 1990; „Cykle"
(nowy zestaw) - Axel 1995; „Z głębi dziejów" (z Wiesławem Zielińskim) - Warszawa 2000.
Wystawy zbiorowe (wybór): uczestniczył w ponad 120 wystawach zbiorowych, m.in.: „Wystawa WTF"
- Warszawa 1970; MSF Bukareszt (Rumunia) 1970; MSF „Złote oko" (brązowy medal) - Nowy Sad
(Jugosławia) 1973; „W starej walcowni" (Fabryka Norblina) Warszawa 1973, FASFwP - Warszawa
1974, Muzeum Techniki - Warszawa 1974, Kędzierzyn 1976; „Z kamerą w teatrze", Teatr Polski,
Warszawa 1973, Brno 1975, Bydgoszcz 1976; „Wystawa polskiej fotografii” - Monachium 1978;
„Próby w teatrze”, Teatr Polski - Warszawa 1978, Berlin 1979, Racibórz 1985, Toruń 1987,
a następnie Berlin, Bratysława, Bukareszt, Glasgow, Lizbona, Moskwa, Oslo, Paryż, Sofia,
Szanghaj - 1979; II Festiwal Latynoamerykański (nagroda specjalna) - Buenos Aires (Argentyna)
1988; „Fotografia polska lat 80-tych” - Biała Podlaska 1989; „Współczesna polska fotografia”
- Carmel (Kalifornia, USA) 1989; „Szlachetna fotografia" - Stara Galeria ZPAF, Warszawa 2004;
"Gdzie jesteśmy” - Stara Galeria ZPAF, Warszawa 2005, „Przesłanie“ - Stara Galeria ZPAF,
Warszawa 2005, Wystawa Klubu Wenecjan - Mazowieckie Centrum Kultury i Sztuki w Warszawie
- 2009, prace artystów malarzy i fotografików - Pałac Biskupa Młodziejowskiego w Warszawie,
2010, Wenecja Świętego Marka - Ośrodek Kultury Marta przy ul. Muszlowej w Warszawie, 2012.
Nagrody i odznaczenia: Srebrny Krzyż Zasługi, Odznaka „Zasłużony dla Przemysłu Chemicznego”,
Medal 40-lecia ZPAF (1987), Medal 150-lecia fotografii (1989), Dyplom 50-lecia ZPAF (1997),
dyplom „Piękniejsza Polska” (2004), medale i dyplomy na wystawach i konkursach fotograficznych.
Członek honorowy Bialsko-Podlaskiego Towarzystwa Fotograficznego. Odznaka „Zasłużony dla
Kultury Polskiej”. Laureat licznych nagród i wyróżnień. Stypendysta Ministra Kultury i Sztuki
(1982, 1997). Albumy fotograficzne: „Niezwykłe miejsca w Polsce” - Muza 1998; „Nasza pamięć
SKOnSP” - 1999; Zabytki w polskim krajobrazie” - Muza 2000; „Polska - arcydziełem
w architekturze” - Muza 2003; „Zegary gdańskie w zbiorach Muzeum Historycznego Miasta Gdańska”
- 2005; bardzo liczne publikacje zdjęć w podręcznikach, encyklopediach i czasopismach.
Stanisław Fitak zgromadził największe w Polsce archiwum zdjęć wczesnych zabytków -
od pierwszych śladów człowieka do około XV wieku, w tym materiały dotyczące początków
państwa polskiego i początków chrześcijaństwa na ziemiach polskich (łącznie kilkanaście tysięcy
negatywów i diapozytywów). Stworzył bogate archiwum tego typu zdjęć - od pierwszych śladów
człowieka do XV w. Staszek pisał między innymi tak o swojej fotografii:
„Fotografuję zabytki.
Nie zawsze po to aby przygotować określone wydawnictwo czy wystawę. Tak naprawdę ważny
jest kontakt z przedmiotem lub budowlą. Trudna do opisania mieszanina zachwytu, wzruszenia,
dumy narodowej i przeżycia religijnego, którą dać może tylko obcowanie z oryginałem.
Kiedy czasem po latach docieram do zabytku, wiem o nim bardzo dużo, ale jest to wiedza specyficzna
w której mity i tradycja są równie ważne co opinie specjalistów. Staram się zawrzeć to w swoich
zdjęciach, choć szacunek do obiektu wyklucza eksperymenty formalne i zbyt daleko idące artystyczne
interpretacje”
.

Nieomal wszystkie zajęcia i spotkania odbywają się w siedzibie
Okręgu Warszawskiego Związku Polskich Artystów Fotografików


Przyjazne miejsce na warszawskiej Starówce, przy Placu Zamkowym 8, ma niepowtarzalny klimat.
W neogotyckich wnętrzach mieszczą się renomowane
Stara Galeria ZPAF, Galeria Obok ZPAF
a także wyjątkowa, specjalistyczna biblioteka z czytelnią. Zgromadzono tam ponad 8 tysięcy
tomów i druków oraz czasopism, katalogów wystaw z całego świata, dotyczących fotografii.
Funkcjonują tu także biura Okręgu i Zarządu Głównego ZPAF a w podziemiach profesjonalna
ciemnia, wykorzystywana nie tylko przez słuchaczy Studium Fotografii.

Warto tu trafić - dla zobaczenia regularnie prezentowanych w obu galeriach
interesujących wystaw lub dla udziału w kolejnych propozycjach, nie tylko edukacyjnych...

pc_siedziba-600
Widok od strony Zamku Królewskiego - z prawej Galeria Obok ZPAF
sgd-600
Główna, duża sala Starej Galerii ZPAF
sgz-600
Sala, zwana "zieloną", będąca częścią Starej Galerii ZPAF
wn_sf_bramataras-600
Widok od ulicy Kanonia na tyłach Katedry oraz taras ze Starej Galerii z widokiem na Podzamcze